خانه » ورزان » خانه » هنر و مهارت » نقاشی » تاریخچه نقاشی » پرسپکتیو و نمونه های آن در عکاسی

پرسپکتیو و نمونه های آن در عکاسی

پرسپکتیو عبارت است از نشان دادن تصویر یک جسم بر روی یک صفحه به نام صفحه ی تصویر . این گونه تصاویر می توانند شکل ظاهری اجسام را به خوبی نشان دهند و جوانب مختلف یک جسم را ان طوری که دیده می شود,مجسم کنند .

پرسپکتیو ,تنها تصویری است که چشم انسان ان را به عنوان واقعیت قبول می کند ولی این پرسپکتیو از نظر فنی چندان کامل نیست.

انواع پرسپکتیوها (تصاویر مجسم)

تصاویر مجسم یا پرسپکتیوها به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند:

دسته ی اول , پرسپکتیوهای مرکزی

دسته ی دوم , پرسپکتیوها یا تصاویر موازی

در مورد دسته ی اول به تفصیل صحبت خواهد شد ولی در مورد دسته ی دوم خلاصه ای بیان می شود .

perspective2

تصاویر موازی یا پارالاین (اگزنومتریک) :

تصاویر اگزنومتریک یا پارالاین تصاویری هستند که همزمان سه بعد یک جسم و ارتباط ابعاد ان را باهم به صورتی حقیقی نشان میدهند .

نظر به اینکه افکار و ایده های جدید و نو را می توان با استفاده از روش ترسیمات اگزنومتریک به سادگی بیان کرد, اکثر طراحان برای نشان دادن تصورات اولیه خود از این روش سود می جویند و حالتهای مختلف طرح مورد نظرشان را به صورت سه بعدی نشان می دهند . همچنین برای مردم نیز این روش ترسیم ,به اسانی قابل درک است . این نوع تصاویر برای ترسیم قطعات صنعتی , کارهای گرافیک و معماری مورد استفاده قرار می گیرد.

فرق عمده ی تصاویر اگزنومتریک با پرسپکتیو در ان است که خطوط موازی در تصاویر اگزنمتریک موازی باقی

می ماند ولی در تصاویر پرسپکتیو خطوط موازی به نقاط محو منتهی می شوند .

یاداوری: برای نشان دادن جزئیات در سطوح افقی برای کارهای گرافیکی تصاویر اگنومتریک مناسبند.

تصاویر اگزنومتریک یا پارالاین را می توان به شرح زیر نام برد :

۱- تصاویر ایزو متریک

۲- تصاویر دی متریک

۳- تصاویر تری متریک

۴- تصاویر ابلیک

رسم تصویر ایزو متریک: اجسام ساده به وسیله ی بعد (طول, عرض, ارتفاع) مشخص می شوند, بنابراین اگر بخواهیم جسمی را به وسیله ی یک تصویر سه بعدی نشان دهیم , لازمه اش این است که در ان تصویر سه بعد جسم مشخص و قابل اندازه گیری باشد. برای دست یابی به این هدف از سه محور به نام محورهای طول=ox , عرض=oy و ارتفاع=oz استفاده و به ترتیب اندازه های طول روی محور ox و عرض روی محور oy و ارتفاع روی محور oz مشخص و سایر ابعاد جسم به موازات محورها رسم شده است .

در ترسیمات ایزومتریک زاویه های سه محور با یک دیگر مساوی و هر کدام مساوی ۱۲۰ درجه است.

به عبارت دیگر محورهای ox و oy هر کدام با خط افق زاویه ۳۰ درجه می سازند و محور oz عمود بر خط افق است .

رسم تصاویر ایزومتریک با استفاده از گونیای ۳۰ درجه بسیار اسان است . در تصاویر ایزومتریک انتخاب جهت اکسها (محورها) و رابطه انها با جسم مورد نظر , این امکان را به وجود می اورد که بتوانیم جسم مورد نظر را از پایین یا از بالا نگاه کنیم .

یاداوری : در ترسیم تصاویر ایزو متریک , ابعاد اجسام , به اندازه ی ۱۸% از اندازه ی حقیقی خود بزرگتر ترسیممی شوند .

تصاویر پارالاین دیمتریک : در تصاویر دیمتریک, محورهای طول و عرض طوری قرار گرفته اند که یکی از محورهای ox و oy به اندازهی ۷ درجه و محور دیگر به امدازه ی ۴۲-۴۱ درجه نسبت به خط افق زاویه می سازد و محور oz عمود بر خط افق است . در این حالت اندازه ی دو یال جسم به اندازه ی حقیقی ( به نسبت۱ تقسیم بر ۱ ) و یال سوم که تحت زاویه ی ۴۲ درجه رسم می شوند به نسبت ۱ تقسیم بر ۲ یا ۲ تقسیم بر ۳ اندازه ی حقیقی ترسیم می شود .

رسم تصویر دیمتریک : در ابتدا محور oz را عمود بر خط افق رسم می کنیم , سپس از نقطه ی o محور oy را به اندازه ی ۷ درجه و ox  را به اندازه ی ۴۲ درجه نسبت به خط افق رسم می کنیم . اندازه ی حقیقی جسم را بر روی محورهای ox و oz به نسبت ۱ تقسم بر ۱ جدا می کنیم و طولهایی که به موازات محور ۴۲ درجه رسم

می شود به نسبت ۳ تقسیم بر ۴ ویا ۲ تقسیم بر ۳ طول حقیقی جسم مشخص می شوند .

یاداوری : زوایای ۴۲ درجه و ۷ درجهمی توانند بر روی محورهای ox یا oy تغیر مکان دهند . هنگام رسم تصاویر دیمتریک , نمای جسم که دارای اهمیت بیشتری است بر روی محور ۷ درجه که اندازه های حقیقی جسم را نشان می دهد رسم می شوند .

رسم تصاویر دیمتریک با استفاده از نسبتهای ۷ تقسیم بر ۸ و ۱ تقسیم بر ۸ :

روش ترسیم: در ابتدا , محور oz را عمود بر خط افق رسم می کنیم , اکنون برای رسم محور ox به اندازه ی ۴۲ درجه با استفاده از نسبت ۸ بر روی خط افق و نسبت ۷ بر روی خط قائم , ox را مشخص می کنیم و محور oy نیز به همین ترتیب با نسبتهای ۸ و۱ با توجه به دیدگاه ناظر محورهای ox و oy را می توان در بالا یا پایین خط افق رسم کرد.

 

تصاویر مجسم موازی مایل یا ابلیک :

تصاویر ابلیک با توجه به تغییر طول یالهای جانبی ان به سه نوع تقسیم می شوند که عبارت اند از :

الف- تصاویر کاوالیر

ب- تصاویر جنرال

پ- تصاویر کابینت

در تصاویر ابلیک یکی از محورهای ox یا oy در امتداد خط افق و دیگری تحت زاویه ی ۴۵ درجه رسم می شود و محور oz عمود بر خط افق است .

الف- رسم تصویر ابلیک کاوالیر :

در ابتدا , محورها را رسم و کلیه ی ابعاد را با اندازه های حقیقی بر روی محورها جدا کرده و شکل را رسم می کنیم . در تصویر کاوالیر ,  طولهایی که روی محور ۴۵ درجه رسم می شوند دارای اندازه ی حقیقی هستند .

ب- رسم تصویر مجسم ابلیک (جنرال) :

در این روش مانند روش قبل , عمل می کنیم . با این تفاوت که اندازه ی یالهای جانبی جسم به اندازه ی ۲ تقسیم بر ۳ تا ۳ تقسیم بر ۴ طولهای حقیقی جسم محاسبه و ترسیم می شود . این نوع تصاویر به واقعیت شباهت بیشتری دارند .

ج- رسم تصویر مجسم ابلیک ( کابینت) :

در تصاویر کابینت طول یالهای جانبی به اندازه ی ۱ تقسیم بر ۲ طول حقیقی جسم است .

این نوع تصاویر به واقعیت نزدیک تر است و با توجه به اینکه دارای نسبت معینی با طول واقعی جسم است برای نشان دادن تصاویر اجسام بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد .

یاداوری : کلیه ی تصاویر مایل ( ابلیک) صرف نظر از طول ابعاد جانبی انها به دو صورت ترسیم می شوند :

۱- نما ابلیک , ۲- پلان ابلیک

۱- نما ابلیک : در این نوع ترسیمات صفحه ی قائم موازی با صفحه ی تصویر است . در این صفحه کلیه ی

شکل ها و فرم ها به صورت واقعی و به اندازه ی حقیقی نشان داده می شوند .

۲- پلان ابلیک: در ترسیمات پلان ابلیک روی صفحاتافقی تکیه بیشتری می شود . تصاویر پلان ابلیک برای نمایش فرم حقیقی صفحات افقی و فرمهای دایره در پلان , مناسب است . این نوع تصاویر را می توان با زاویه ۳۰ و۶۰ درجه و یا با زاویه ی ۴۵ و ۴۵ درجه ترسیم کرد . در ترسیمات پلان ابلیک که با زاویهی ۴۵ درجه رسم می شوند ,نماهای قائم از ارزش و اهمیت یکسان برخوردارند . در حالتی که از روش ۳۰ و ۶۰ درجه استفاده شود , ان جبهه ای که از اهمیت بیشتری برخوردار باشد در نمای ۳۰ درجه ترسیم می شود .

استفاده از روش پلان ابلیک یرای نمایش حجمها با پلان دایره بسیار مناسب است .

درباره ساناز وحیدی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

*

bigtheme