طوطی ماهی شاهدخت

طوطی ماهی پرنسس

طوطی ماهی پرنسس به طور خیره کننده ای رنگارنگ می باشد. تعداد آنها بسیار زیاد بوده و گرفتنشان در شب ها زمانی که در پیله های خلط مانندشان خوابیده اند بسیار آسان است. تنها جنبه منفی این ماهی ها این است که به هیچ وجه نمی توانند در اسارت زندگی کنند. از این رو مناسب نگهداری در آکواریوم نمی باشند.

مشخصات

نام لاتین Princess Parrotfish
خانواده Scaridae
زیر خانواده Scarus
گونه Scarus taeniopterus
نام های متداول پرت پرنسس، طوطی دماغی، طوطی ماهی اسکاروس، طوطی ماهی شاهدخت
زیستگاه غرب اقیانوس اطلس شامل برمودا، فلوریدای جنوبی و باهاماس تا برزیل درسراسر کاراییب
مناسب تپه مرجانی خیر 
حداکثر اندازه ۱۴ اینچ معادل ۳۶ سانتی متر
رنگ آبی، سبز، زرد، نارنجی، قرمز، صورتی
رژیم غذایی گیاهخوار
رفتار صلح طلب
سختی نگهداری بسیار سخت
حداقل اندازه آکواریوم ۱۰۰ گالن معادل ۳۷۸ لیتر
دمای آب بین ۷۲ تا ۷۸ درجه فارنهایت معادل ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتی گراد
شرایط آب dKH 8-12, pH 8.1-8.4, sg 1.020-1.025

 

ویژگی ها و سازگاری

طوطی ماهی ها نام خود را از شکل دهانشان گرفته اند. این ماهی ها به جای دندان دو بشقاب نوک مانند شبیه طوطی ها دارند. آنها ردیف های یکنواخت و قابل توجهی از پولک های بزرگ بر روی بدن خود دارند. بدن طوطی ماهی پرنسس به رنگ آبی تا سبز با دو نوار آبی تا سبز می باشد که از پوزه تا روش چشمانشان کشیده شده اند. حاشیه دم آنها زرد، نارنجی یا صورتی می باشد. میانه بدن آنها دارای نوار زرد یا نارنجی می باشد که هرچه به سمت انتهای بدن می رود محوتر می شود. نوار زرد یا نارنجی یا صورتی در پایه باله پشتی کشیده شده است.

طوطی ماهی پرنسس ساکن تپه مرجانی های گرمسیری می باشد. این ماهی مانند سایر طوطی ماهی ها در طول روز در اطراف تپه مرجانی و قسمت های شن و ماسه ای در عمق ۳ تا ۲۵ متری شنا کرده و از جلبک ها تغذیه می کند. طوطی ماهی پرنسس از باله های سینه ای جهت حرکت در تپه های مرجانی استفاده می کند و از دم خود تنها زمانی که نیاز به سرعت ناگهانی دارد بهره می برد. این ماهی از دهان نوک مانند خود جهت برداشتن جلبک و پولیپ از مرجان ها و صخره ها استفاده می کند. این طوطی ماهی را معمولا در حالی که موادی شبیه ابرهای سفید که شامل مواد آهکی مرجانی می باشند را از خود تخلیه می کنند می توان دید.

مانند راس ها، طوطی ماهی ها هر دو رفتار تولید مثلی را دارا می باشند. ماهی های نر جوان تر و کمتر رنگارنگ همراه با یکدیگر تخم های یک ماهی ماده را بارور می کنند. اما زمانی که بزرگتر و رنگی تر می شوند هر یک از ماهی های نر دارای قلمرو بوده و هر یک از آنها به تنهایی تخم های ماهی ماده را بارور می کند.

نگهداری طوطی ماهی پرنسس در آکواریوم بسیار مشکل است. دلیل اصلی زنده نماندن طوطی ماهی ها در آکواریوم، رژیم غذایی ، اندازه در زمان بلوغ و استرسی بسیار بالای آنها می باشد که در نهایت منجر به بیماری آنها می شود. تنها طوطی ماهی هایی که جهت نگهداری در آکواریوم خانگی توصیه می شوند طوطی ماهی ملکه (Scarus vetula)، طوطی ماهی نورافکن (Sparisoma viride) و طوطی ماهی دورنگ (Cetoscarus bicolor) می باشند. هرچند این طوطی ماهی ها نیز تنها جهت نگهداری در آکواریوم های عمومی مناسب می باشند که توسط دانشمندان و آکواریوم دارهای حرفه ای نگهداری می شوند. افرادی که قادرند آکواریوم هایی با اندازه بیش از ۵۶۸ لیتر را به خوبی برپا نگهداشته و نیازهای غذایی طوطی ماهی ها را تامین کنند. درصورتی که واقعا به ظاهر طوطی ماهی ها علاقه مندید بهتر است به پسرعموهای نزدیک ترشان یعنی راس ها نگاه کنید که جهت نگهداری در آکواریوم بسیار مناسب تر می باشند.

مانند راس ها بیشتر طوطی ماهی دارای هر دو جنسیت نر و ماده به طور فعال بوده و ماده ها قادرند جنسیت خود را به نر تغییر دهند. شناخت نر و ماده طوطی ماهی ها به دلیل تغییرات رنگی زیاد در طول مراحل مختلف زندگی، بسیار سخت می باشد. جنسیت ماهی های نابالغ قابل تشخیص نمی باشد. برخی ماهی های بالغ ماده بوده، برخی در گذشته ماده بوده و بعد تبدیل به ماهی نر شده و برخی نیز به صورت نرهای برتر (super male) یا آلفا می باشند. طوطی ماهی ها با توجه به سن، وضعیت اجتماعی و جنسیت تفاوت های رنگی قابل توجهی دارند. رنگ طوطی ماهی های نر شامل سایه های روشن زرد، صورتی، قرمز، سبز، آبی و فیروزه ای روشن و تیره می باشد. رنگ ماهی های ماده شامل سایه های کمرنگ قرمز، قهوه ای و سبز زیتونی می باشد.

در اسارت فضای کافی برای حرکت طوطی ماهی پرنسس که ظاهرا در سلامت آن دارای اهمیت ویژه ای است وجود ندارد. از این رو شخصیت اجتماعی و برون گرای آن به درون گرا تبدیل می شود. این ماهی برخلاف رفتار طبیعی آن که در طول روز مدام در جستجوی غذا در اطراف در حرکت است، در کف آکواریوم می نشیند. طوطی ماهی پرنسس تقریبا با هر ماهی دریایی کنار می آیند. آنها در حیات وحش به صورت گروهی حرکت کرده و معمولا با دیگر گونه های همنوع به خوبی کنار می آیند. اما بهتر است در آکواریوم تنها یک طوطی ماهی پرنسس را نگهداری کنید تا از رقابت با ماهی هم گونه جلوگیری شود.

بسیاری از طوطی ماهی ها شب هنگام پیله ای خلط مانند درست می کنند تا در آن بخوابند. اگر ماده بزرگ لزج مانندی را دیدید که بر روی آب شناور است آن را با استفاده از توری مناسب از آب خارج کنید تا بار ارگانیک درون آکواریوم شما را به هم نزند.

رژیم غذایی و شیوه غذا دادن

طوطی ماهی پرنسس از جلبک ها تغذیه می کند. در حیات وحش با دندان های ویژه خود برای کندن جلبک از روی اسکلت های مرجانی مرده و گاهی سرهای مرجانی زنده  استفاده می کند. طوطی ماهی این کار را با برداشتن تکه بزرگی از اسکلت آهکی و خوردن جلبک های روی آن انجام می دهد. مواد آهکی به عنوان مواد زاید از بدن آن دفع شده و تبدیل به شن و ماسه جدید می شوند. به همین دلیل این ماهی مناسب آکواریوم تپه مرجانی نمی باشد.

راهنما

درصورتی که مصمم به نگهداری یکی از اعضای این گونه می باشید پیشنهاد می شود به شکل ذیل عمل کنید:

  • آکواریومی با اندازه ۳۷۸ لیتر (۱۰۰ گالن) یا بیشتر فراهم کنید.
  • هر چه آکواریوم بهتر برپاشده و دارای پوشش رشد یافته جلبک باشد بهتر است.
  • ماهی های گونه های کوچک تر با اندازه بین ۱۰ تا ۱۵ سانتی متر خریداری کنید.
  • بهتر است ماهی هایی که به تازگی از دریا گرفته شده اند را خریداری کنید. چون هرچه ماهی ها زمانی بیشتری را در انتقال تا فروشگاه ها سپری کرده باشند وضعیت بدتری از نظر استرس و غذا نخوردن دارند.
  • غذاهای متنوع خانگی و آماده را که از مواد تازه ساخته شده اند به آنها بدهید و میزان پذیرش آنها را کنترل کنید. کریل، میگو وصدف را باز کرده ولی در لاکشان رها کنید تا ماهی ها جهت تامین کلسیم و نیز ساییدن دندان هایشان از آنها استفاده کنند. این غذاها را در بالای مرجان ها و صخره های زنده که محل تغذیه طوطی ماهی ها است قرار دهید.
  • جریان آب شدید و فیلترینگ نیرومند فراهم نمایید.
  • مخفیگاه و فضای خواب مناسب شامل مرجان خوب یا غار درون صخره ها با روشنایی پایین فراهم کنید.
  • تنها یک ماهی در آکواریوم قرار دهید. این ماهی ها احساس تنهایی نخواهند کرد اما درصورت گروهی بودن ممکن است با یکدیگر جنگیده و بزرگتر شوند. درنهایت معمولا یک طوطی ماهی نر رنگی باقی خواهد ماند.
  • به دلیل طبیعت غیررقابتی این ماهی ها بهتر است آنها را با گونه های تهاجمی نظیر باس ها یا دوشیزه ماهی های بزرگ نگهداری نکنید.

درباره حامد سلیمانی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

*

bigtheme