باس گچی

باس گچی

باس گچی یکی از باس های کوچک خانواده خود می باشد و برای تازه کاران بسیار مناسب است. رنگ بدن آن نارنجی بوده و میانه بدن به رنگ بنفش می باشد. نوارهای عمودی به رنگ آبی الکتریک، به جذابیت باس گچی افزوده و آن را متمایز می کند.

مشخصات

نام لاتین Chalk Bass
خانواده Serranidae
نام علمی Serranus tortugarum
نام های متداول باسلت گچی، باس گچی اطلسی
زیستگاه کاراییب، آب های استوایی غرب اطلس
مناسب تپه مرجانی بله
حداکثر اندازه ۳ اینچ معادل ۷٫۵ سانتی متر
رنگ آبی، نارنجی، بنفش
رژیم غذایی گوشتخوار
رفتار نیمه تهاجمی
سختی نگهداری آسان
حداقل اندازه آکواریوم ۳۰ گالن معادل ۱۱۳ لیتر
دمای آب بین ۷۲ تا ۷۸ درجه فارنهایت معادل ۲۲ تا ۲۵ درجه سانتی گراد
شرایط آب dKH 8-12, pH 8.1-8.4, sg 1.020-1.025

 

ویژگی ها و سازگاری

باس گچی از گونه های اقیانوس اطلس بوده و دارای توزیعی از ساحل شرق فلوریدا تا باهاماس، جزایر ویرجین، حتی هندوراس می باشد، هرچند بیشترین جمعیت آنها در تپه مرجانی های کاراییب می باشد. باس گچی در تپه مرجانی ها از عمق ۱۰ متری تا ۴۰۰ متری زندگی می کند. آنها را معمولا می توان در مناطق عمیق تپه مرجانی و بسترها یافت که گهگاه جرات کرده و در فضای باز خود را نشان می دهند اما به خاطر اندازه کوچکشان و احتمال شکار توسط شکارچیان بالقوه به سرعت برگشته و در نزدیک ترین شکاف یا صدف دریایی خالی پنهان می شوند.

هرچند نمونه هایی از این ماهی دیده شده که به تنهایی زندگی می کنند، عموما می توان آنها را در گروه های آزاد با سلسله مراتب متمایز مشاهده کرد. این گونه در یک زمان هم مذکر و هم مونث می باشد، بدین معنی که در یک زمان دارای هر دو اندام تناسلی نر و ماده می باشد، اما تا آنجا که شناخته شده است نمی توانند خود را بارور کنند. این گونه پلانکتون خوار می باشد اما دیده شده که ماهی های بزرگتر سخت پوستانی که در دهان آنها جا شود را بخورند. گرچه دیده شده ماهی های بالغ در حیات وحش تا ۷٫۵ سانتی متر (۳ اینچ) برسند اما معمولا بیش از ۵ سانتی متر (۲ اینچ) نمی باشند. ظاهر این ماهی بسته به روشنایی محیط متفاوت می باشد زیرا رنگ آن جهت استتار بهتر اندکی تغییر می کند.

باس گچی

باس گچی بسیار مقاوم بوده و خود را با شرایط اسارت به خوبی سازگار می کند و دردسر زیادی جهت نگهداری ندارد. زمانی که بر شوک اولیه انتقال فائق آمدند، به سرعت غذاهای آماده را می پذیرند.

اگر در نظر دارید بیش از یک باس گچی نگهداری کنید، بهتر است آنها را در گروه های سه تا پنچ تایی که با یکدیگر از طبیعت گرفته شده اند خریداری کنید. آنها را با یکدیگر قرنطینه کرده و در یک زمان به آکواریوم اضافه کنید تا از پس زدن و ستیزه جویی میان آنها جلوگیری کنید.

نخستین باری که باس گچی به آکواریوم خانگی افزوده می شد گوشه گیر می شود و در هرگونه پناهگاهی که بیابد مخفی می شود، که طبیعی است. با کاهش شدت نور آکواریوم در زمان ورود و دادن غذاهای زنده نظیر میگو mysid یا Artemia  که رفتار تغذیه طبیعی آنها را فراهم می آورد، می توانید آنها را تشویق به آمدن در فضای باز نمایید. احتمال بیرون پریدن باس های گچی در نخستین ورود به آکواریوم بسیار زیاد است بنابراین بهتر است فضای بالایی آکواریوم را به خوبی بپوشانید.

ماهی های گونه S. tortugarum  و همه اعضای جنس Serranus  برای نمایش در آکواریوم های استوایی اطلس بسیار مناسب می باشند. اندازه بسیار کوچک این ماهی ها، آنها را برای نگهداری در آکواریوم های نانو – درصورت نگهداری تنها یک ماهی – مناسب می کند. اگر قصد نگهداری آنها را به صورت گروهی دارید، به ازای هر یک ۵۶ لیتر (۱۵ گالن) تا ۷۵ لیتر (۲۰ گالن) در نظر بگیرید. آکواریوم ۱۱۳ لیتری (۳۰ گالنی) با تعداد زیادی سنگ زنده یا صدف دریایی جهت مخفی شدن، برای باس گچی ایده آل است.

برای نگهداری باس گچی برنامه منظم تعویض آب و استفاده از وسایلی نظیر اسکیمر پروتئینی که زایدات را از آب خارج می کند ضروری است. اما در کل این گونه درصورتی که به خوبی با شرایط آکواریوم سازگار شده باشد می تواند در برابر تغییرات موقت پارامترهای آب به خوبی مقاومت کند و از این جهت برای تازه کارها ایده آل می باشد.

صرف نظر از اعضای جنس genus Serranus ، رفتار این ماهی در برابر دیگر ماهی ها به شرطی که همزمان وارد آکواریوم شده باشند، تهاجمی نمی باشد. البته باید از نگهداری آنها با ماهی هایی که آنها را تهدید کرده یا بخورند خودداری کنید. این ماهی ها شامل شکارچیانی نظیر خروس ماهی، تریگرها و باس های بزرگ می شوند. در آکواریوم های کوچک، دوشیزه ماهی های تهاجمی و دلقک ماهی را با احتیاط زیاد در کنار باس گچی اضافه کنید. آنها مرجان ها، بی مهرگان بی ساقه و سخت پوستان بزرگ را نمی خورند و برای آکواریوم تپه مرجانی بسیار عالی می باشند. ماهی های بزرگتر گرسنه یا کنجکاو ممکن است به میگوهای کوچک به ویژه اعضای جنس Periclimenes  و میگوهای تزیینی Thor amboinensis حمله کنند.

باس گچی

رژیم غذایی و شیوه غذادادن

باس گچی انواع غذاهای آماده آکواریومی را می پذیرد. این ماهی با توجه به پلانکتون خوار بودن، میکروفانا (mircrofauna) زنده را که به واسطه سنگ های زنده در آکواریوم وجود دارد، شکار می کند. همچنین باس گچی را با گوشت های دریایی به خوبی تکه تکه شده شامل میگو mysis، کریل، ماهی مرکب و گوشت های سخت پوستان تغذیه کنید. ماهی های به خوبی سازگار شده در نهایت غذاهای راحت تر نظیر غذاهای خشک شده و پولکی با محتوای پروتئینی زیاد را می پذیرند.

بیماری ها

مانند دیگر اقوام بزرگشان در خانواده Serranidae، این گونه در برابر بیشتر بیماری های تک یاختگان و عفونت های باکتریایی مقاوم و سخت جان می باشند. زمانی که آنها را پیش از ورود به آکواریوم اصلی قرنطینه می کنید، یک لوله PVC یا پناهگاه دیگری را در طول اقامت در قرنطینه، برای آنها فراهم کنید.
راهنما

در خرید باس گچی بهتر است نمونه هایی که دست کم دو هفته در آکواریوم های فروشگاه ساکن شده اند و در پیش چشم شما از غذایی که فروشنده به آنها می دهد تغذیه می کنند خریداری کنید. از خرید نمونه های نحیف و آسیب دیده اجتناب کنید.

درباره حامد سلیمانی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

*

bigtheme