اسب دریایی پیگمی مرجانی

اسب دریایی پیگمی مرجانی

اسب دریایی پیگمی مرجانی بی تردید یکی از زیباترین موجودات اقیانوسی می باشد. این اسب دریایی در تجارت آکواریوم نسبتا جدید می باشد.

مشخصات

نام لاتین Gorgonian Pygmy Seahorse
خانواده Syngnathidae (اسب دریایی، لوله ماهی و اژدهای دریایی برگ دار)
زیر خانواده Hippocampinae
گونه Hippocampus bargibanti
نام های متداول اسب دریایی پیگمی مرجانی، اسب دریایی بارجیبانت
زیستگاه سواحل مرجانی گرمسیری غرب اقیانوس آرام  و اطراف آن پیرامون استرالیا (کوئینزلند)، اندونزی، ژاپن، کالدونیا جدید، پاپوا و گینه نو و فیلیپین
مناسب تپه مرجانی بله اما درصورت تند بودن جریان آب توصیه نمی شود.
حداکثر اندازه سه چهارم اینچ معادل ۲ سانتی متر
رنگ خاکستری کمرنگ با بنفش پراکنده و زگیل های صورتی یا قرمز و یا زردرنگ با زگیل های نارنجی
رژیم غذایی گوشتخوار
رفتار صلح طلب
سختی نگهداری سخت
سختی زاد و ولد
حداقل اندازه آکواریوم
دمای آب

 

ویژگی ها و سازگاری

اسب دریایی پیگمی مرجانی یکی از بهترین استتارکنندگان اقیانوس می باشد. این اسب دریایی در دو گونه متفاوت مرجان زندگی می کند و استتار خود را با توجه به هرکدام تغییر می دهد. هنگامی که در سنگ مرجانی Muricella plectana قرار دارد رنگ آن خاکستری کمرنگ یا بنفش پراکنده با برآمدگی های صورتی یا قرمز (شبیه زگیل های کوچک یا تورم های زاویه دار) می باشد. اسب های دریایی که در سنگ مرجانی Muricella paraplectana زندگی می کنند دارای رنگ زرد با برآمدگی های نارنجی می باشند.

در هر صورت، استتار اسب دریایی مرجانی آنقدر خوب عمل می کند که تا سال ۱۹۶۹ شناخته نشده بود. این اسب دریایی از بررسی یک نمونه سنگ مرجانی که توسط راننده ای برای آزمایشگاهی در کالادونیا آورده شده بود کشف شد.

به دلیل سختی نگهداری این اسب دریایی و عدم شناخت کافی تجارت آنها با محدودیت هایی همراه است.

اسب های دریایی پیگمی شناگرهای قوی نمی باشند و به همین دلیل در طبیعت از خانه خود خیلی دور نمی شوند. از دیگر مشخصه های این اسب دریایی سر و بدن ضخیم، پوزه کوتاه و دم گیرکننده بلند (که قادر به پیچیدن دور اشیا می باشد) است.

اسب های دریایی بالغ به صورت زوج یا گروه های زوجی تا تعداد ۲۸ اسب دریایی در یک سنگ مرجانی دیده شده است.

از آنجاکه اسب های دریایی پیگمی به آهستگی تغذیه می کنند هم آکواریوم های آنها را بایستی به دقت انتخاب کرد تا ممطئن شد که به اندازه کافی غذا دریافت می کنند و از مرگ تدریجی آنها بواسطه گرسنگی جلوگیری نمود. ماهی های کمتر تهاجمی مانند ماندارین Dragonette هم آکواریومی های خوبی برای این ماهی می باشند.

اسب های دریایی پیگمی برای نگهداری در آکواریوم های کوچک و بسیار کوچک مناسب می باشند. آنها را می توان به شکل گروهی و تا ۱۰ ماهی در یک آکواریوم نگهداری کرد.

رژیم غذایی و شیوه غذا دادن

اسب های دریایی پیگمی در طبیعت از سخت پوستان کوچک و راستهی ها (amphipods) و پاروپايان (copepods) تغذیه می کنند. تغذیه دستی اسب های دریایی کوچک که از طبیعت به اسارت گرفته شده اند بسیار دشوار است.

اسب های دریایی پیگمی که در آکواریوم پرورش یافته اند به راحتی از میگوهای آب شور که به تازگی سر از تخم درآورده اند تغذیه می کنند. در طول زمان می توان این ماهی را به میگوهای دریایی یخ زده عادت داد. میگوهای آب شور خود را پرورش دهید تا بدین ترتیب به سادگی و با هزینه نسبتا ارزان غذای اسب های دریایی پیگمی خود را فراهم نمایید.

تکثیر و تولید مثل

برخلاف دیگر گونه های ماهیان این ماهی نر است که به جای ماهی ماده باردار می شود. به دلیل اندازه بسیار کوچک آنها و نیز تازه بودن کشف این ماهیان از مراسم جفت گیری آنان اطلاعات زیادی در دسترس نیست. زاد و ولد در طول سال رخ می دهد و بارداری به طور متوسط دو هفته به طول می انجامد. هنگامی که تخم های اسب دریایی ماده آماده می شود آنها را در کیسه ای که در جلوی اسب دریایی نر وجود دارد قرار می دهد. نوزادان اسب دریایی پیگمی پس از تولد کاملا مستقل بوده و به پدر و مادرشان جهت بقا و تغذیه نیازمند نمی باشند.

بیماری های اسب دریایی

از آنجا که اسب های دریایی در زمره ماهی ها محسوب می شوند بنابراین عمده بیماری های آنها مشابه دیگر ماهی ها می باشد. بیماری های آنها شامل موارد زیر می باشند:

  • انگل های خارجی (Ectoparasites) شامل Cryptocaryon irritans، Amyloodinium (Oodinium) ocellatum، Brooklynella hostilis، سخت پوستان انگلی، ترماتود آبشش، Glugea و …
  • انگل های داخلی (Endoparasites) شامل Protozoans، کرم های تخت، کرم های گرد، کرم های نواری و …
  • ترکیدن چشم (Exophthalmia) که دقیقا یک بیماری نیست اما از علایمی است که توسط یک بیماری بوجود می آید.
  • بیماری حباب گاز خارجی (حباب های هوا در زیر پوست)
  • بیماری فساد گوشت که در آن پوست اسب دریایی کنده می شود.
  • بیماری حباب گاز درونی که مانند بیماری بیرونی آن می باشد اما حباب های هوا درون بدن اسب دریایی می باشند.
  • نفخ کیسه که گیرکردن یا ایجاد حباب های هوا درون کیسه نوزادان اسب دریایی نر می باشد.
  • فساد پوزه که از طریق عفونت قارچی (که درآن پوزه صورتی می شود) یا عفونت باکتریایی (که در آن پوزه سفید می شود) می باشد. عمده بیماری های اسب دریایی به دلیل کیفیت پایین آب آکواریوم ایجاد می شوند.

نگهداری اسب های دریایی در آکواریوم

نگهداری اسب های دریایی در آکواریوم آب شور مشکل می باشد. این ماهی ها خورنده های شیکی می باشند بویژه گونه های کوچکتر آنها نظیر کوتوله ها. توصیه می شود از ماهی های پرورش یافته در آکواریوم به جای ماهی های صید شده خریداری شود.  ایده آل است که اسب های دریایی را هرچه زودتر از غذای زنده به غذای یخ زده عادت داد. بدین ترتیب تغذیه آنها به مراتب آسان تر می شود. به عنوان مثال اگر با پرورش میگوهای آب شور ماهی ها را تغذیه می کنید و برحسب اتفاق مخزن پرورش میگوها خراب شود بتوانید با غذاهای جایگزین آنها را سیر نمایید. همچنین تغذیه اسب های دریایی با غذاهای یخ زده موجب تنوع بیشتر در رژیم غذایی آنها می شود.

درباره حامد سلیمانی

دیدگاهتان را ثبت کنید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد

*

bigtheme